سخنرانی دکتر شهپری(شهادت نوزاد سه روزه)
در میدان انقلاب تهران در خصوص به شهادت رسیدن کوچکترین شهید جنگ،شهید نوزاد3 روزه و خواهرش نوزاد 3 ساله
بسماللهالرحمنالرحیم
« يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ، ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً ، فَادْخُلِي فِي عِبَادِي وَادْخُلِي جَنَّتِي »
ای نفس آرامیافته، به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو از او خشنودی و او از تو خشنود است…
پس در میان بندگانم درآی، و در بهشتم وارد شو.
خانمها و آقایان، حاضران محترم،
خانوادههای محترم داغدار و مقاوم ایران ، مسئولین محترم، مردم عزیز استان مرکزی
سلام
امروز در این جمع گرد هم آمدهایم، نه فقط برای برگزاری یک مراسم یادبود…
بلکه ، برای شهادت دادن، به یک حقیقت تلخ، یک زخم عمیق، و یک جنایت آشکار، که وجدان هر انسانی را به درد میآورد.
امروز ما عزاداریم… عزادار نوزادی سهروزه،
نوزادی که هنوز حتی فرصت نکرده بود، دنیا را بشناسد،
نام زندگی را یاد بگیرد، گرمای آغوش مادر را در خاطر ثبت کند، و طعم محبت پدرانه را بچشد…
مجتبی ساجدیفر… نوزاد سهروزه،
که هنوز بوی بهشت میداد،
در همان نخستین نفسهای زندگیاش،
به همراه خواهر سه ساله اش فاطمه نورا ساجدی فر، ، در آغوش مادرشان خانم سمیه محمدی، در منزل مادربزرگشان خانم زهرا سعیدی ، همگی آسمانی شدند.
اینها نه در میدان جنگ بودند، نه سلاحی در دست داشتند، و نه تهدیدی برای کسی محسوب میشدند…
آنها در خانهشان بودند.
در امنترین جایی که هر انسانی حق دارد، در آن احساس آرامش کند.
اما خانهشان، به هدفی برای بمباران تبدیل شد.
«بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ»
(به کدامین گناه کشته شد؟)
این سؤال قرآن است… سؤالی که امروز،
در برابر پیکر یک نوزاد سه روزه، دوباره زنده شده است.
مردم عزیز،
ما امروز فقط برای تسلیت نیامدهایم.
ما امروز آمدهایم تا فریاد بزنیم.
فریاد بزنیم که کشتن کودک، کشتن مادر، کشتن انسانهای بیدفاع، جنایت است. جنایت علیه انسانیت.
و این جنایت، باید بیپرده و بدون هیچ ملاحظهای محکوم شود.
الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر
ما در اینجا ایستاده ایم ، تا به صراحت بگوییم :
حمله دشمن آمریکایی و صهیونیستی به خاک کشور عزیزمان ایران را محکوم میکنیم .
الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر
حمله دشمن به منازل مسکونی و زیرساخت های کشور را محکوم میکنیم. الله اکبر الله اکبر الله اکبر
حمله دشمن به مدارس و به شهادت رساندن کودکان بی گناه را محکوم میکنیم. الله اکبر الله اکبر الله اکبر
این جنگ، تا به امروز، نزدیک به چهار هزار شهید گرفته است…
چهار هزار انسان… چهار هزار زندگی…
چهار هزار رؤیا ، که ناتمام ماندند…
در میان آنها،
نزدیک به ۳۰۰ زن…
۲۷۰ دانشآموز…
و ۳۷ کودک زیر پنج سال… دیده میشود
اینها اعداد نیستند… اینها هر کدام یک جهان بودند.
کودکانی که باید میخندیدند… درس میخواندند… آینده میساختند… و محبت پدر را میچشیدند
اما امروز، نامشان در فهرست شهدا ثبت شده است.
آیا این همان جهانی است که از «حقوق بشر» سخن میگوید؟
سازمان حقوق بشر کجاست ؟؟؟
چرا سکوت کرده است؟؟؟
الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر
چه تفاوتی میکند، که یک کودک ، در کدام جغرافیا متولد شده باشد؟
چه فرقی دارد نامش چیست؟
سه روزه بودنش کافی است تا دنیا در برابرش سر تعظیم فرود آورد…
امروز، ما در برابر تاریخ ایستادهایم.
تاریخی که خواهد پرسید:
وقتی کودکان کشته شدند، شما چه کردید؟
وقتی مدرسهها ناامن شد، شما چه کردید؟
سکوت کردید؟ یا حقیقت را فریاد زدید؟
——————————–
در همینجا، اجازه بدهید خطاب کنم به پدری که داغش،
فراتر از کلمات است…
جناب آقای حسین ساجدیفر
شما ، فرماندهای هستید ، که سالها برای امنیت این سرزمین ایستادهاید…
ولی امروز، در برابر داغی ایستادهاید
که هیچ قدرتی، هیچ مقامی، و هیچ واژهای، توان تسکین آن را ندارد.
از دست دادن فرزند، آن هم نوزادی سهروزه… و دختری سه ساله … و همسری مومنه و مهربان…
داغی است که نه با زمان کم میشود، نه با کلمات آرام میگیرد…
حسین جان این را بدان — این داغ، فقط داغ شما نیست.
نه تنها یک شهر، نه تنها یک استان، بلکه یک ملت، امروز در کنار شما گریه میکند.
و در دل این اندوه، به این وعده الهی پناه میبریم:
«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا،
بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»
آنها زندهاند… و در نزد پروردگارشان، روزی میخورند…
و ما، با قلبی شکسته، به این حقیقت تکیه میکنیم.
——————————–
من به عنوان رئیس انجمن ملی نخبگان ایران، در اینجا با صراحت و بدون تردید اعلام میکنم:
انجمن ملی نخبگان دیگر سکوت نخواهد کرد.
الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر الله اکبر
ما اجازه نخواهیم داد که این جنایت، در میان هیاهوی سیاست و بازیهای رسانهای، عادیسازی شود.
ما اجازه نخواهیم داد که خون کودکان، به یک خبر کوتاه و فراموششده تبدیل شود.
نخبگان، وجدان بیدار جامعهاند.
و امروز،وجدان ما،آرام نیست.
چگونه میتوان آرام بود، وقتی یک نوزاد سهروزه، یک کودک سه ساله، دانشآموزان و زنان بیدفاع،
هدف دشمن جنایتکار قرار میگیرند؟
این چه منطقی است؟ … این چه عدالتی است؟
این چه جنگی است که حتی کودک، مدرسه، و خانه را هم در امان نمیگذارد؟
اما در دل این تاریکی، یک حقیقت دیگر هم وجود دارد…
و آن، ایستادگی است.
و باز، به کلامی دیگر از قرآن پناه میبریم:
«إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ»
خداوند با صابران است…
خانواده ی محترم ساجدیفر امروز داغدار است… اما تنها نیست.
یک ملت در کنار شماست،
دلهای بیشماری با شما میتپد…
و اشکهای زیادی، امروز برای مجتبی 3 روزه،
برای فاطمه نورا سه ساله، و برای همه کودکان این سرزمین، ریخته میشود…
و بدانید این نامها، در حافظه این سرزمین،
ماندگار خواهند شد، و در تاریخ کشور، ثبت خواهد شد.
و در این لحظه، از این فرصت استفاده میکنم
تا یادی کنیم از دیگر شهدای این مسیر…
شهید محمدتقی کمانی، شهید غلامحسین صادقی، شهید محمد بادران، شهید عزتالله بابایی، شهید وحید هاشمی، شهید احمد حسیبی، شهید علی غیاثآبادی، و شهید محمد سعیدینیا…
نامهایی که هر کدام، روایتی از ایثار و مظلومیتاند…
و یادشان، چراغی است برای بیداری ما.
در پایان، اجازه بدهید با جملهای صریحتر سخنم را به پایان برسانم:
دنیا شاید امروز در برابر این جنایت سکوت کند،
اما تاریخ، هرگز سکوت نخواهد کرد.
و روزی خواهد رسید که عاملان و حامیان اینگونه فجایع،
نه در رسانهها، بلکه در وجدان بشریت، محاکمه خواهند شد.
روح همه این عزیزان شاد، و یادشان گرامی.
والسلام علیکم و رحمهالله
نماینده محترم ولی فقیه استان مرکزی آیت الله دری نجف آبادی
فرمانده گروه 42 مهندسی رزمی قدر – سردار حسین ساجدی فر
دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل و
معاون حقوق بشر وزارت دادگستری : جناب دکتر عسگر جلالیان
حاج حمید گودرزی – مداح اهل بیت