*پزشکیان در نشست سراسری استانداران کشور: برای حل مشکلات یا راه پیدا میکنیم یا راههای جدید میسازیم*
🔹استانداران پرچمدار مشارکت ملی برای عبور از شرایط جنگی هستند.
🔹با روشهای گذشته نمیتوان بر همه مسائل امروز کشور غلبه کرد، تغییر در رویکردها و روشها ضروری است.
🔹لازمه عبور موفق از این شرایط، ایجاد تناسب میان داشتهها و خواستههاست.
در واکنش به اظهارات اخیر رئیسجمهور درباره ضرورت ساخت «راههای جدید»، انجمن ملی نخبگان ایران بیانیهای منتشر کرد :
امروز کشور در نقطهای ایستاده که دیگر نمیتوان با نسخههای فرسوده، ساختارهای خسته و تصمیمگیریهای محافظهکارانه، آینده را نجات داد. وقتی رئیسجمهور کشور صراحتاً از «ساختن راههای جدید» سخن میگوید، این جمله صرفاً یک شعار سیاسی نیست؛ اعترافی است به شکست بخشی از مدلهای قدیمی مدیریت در ایران.
سالهاست نخبگان، متخصصان، جوانان خلاق و نیروهای فناور این کشور فریاد میزنند که بسیاری از بحرانهای امروز ایران، نه به خاطر کمبود استعداد و توان داخلی، بلکه به دلیل بیاعتمادی به ظرفیت نخبگانی و میداندادن به حلقههای تکراری مدیریتی ایجاد شده است. امروز دیگر جامعه تحمل آزمونوخطاهای تکراری را ندارد. مردم از جلسات پرزرقوبرق بدون خروجی، وعدههای کلیشهای و مدیرانی که فقط در قاب دوربین فعالاند، خسته شدهاند.
اگر واقعاً قرار است «راه جدید» ساخته شود، اولین قدم آن شکستن انحصار تصمیمسازی است.
استانداران کشور نمیتوانند با همان تیمها، همان تفکرات و همان مدلهای فرسوده، انتظار نتایج متفاوت داشته باشند. شرایط امروز کشور، شرایط عادی نیست. وقتی از «شرایط جنگی» صحبت میشود، یعنی کشور نیازمند آرایش تازه مدیریتی، اتاقهای فکر واقعی و استفاده از نیروهای متخصصِ میدانی است؛ نه مدیرانی که تخصصشان فقط تولید گزارش و برگزاری همایش است.
انجمن ملی نخبگان ایران معتقد است هر استانداری که هنوز از ظرفیت نخبگان استان خود استفاده نکرده، عملاً بخشی از توان حل بحران را کنار گذاشته است. در بسیاری از استانها صدها جوان متخصص، پژوهشگر، فناور، فعال صنعتی و ایدهپرداز حضور دارند که نه بودجههای نجومی میخواهند و نه رانت؛ فقط میخواهند شنیده شوند و فرصت اجرا داشته باشند.
واقعیت تلخ اینجاست که در سالهای گذشته، بسیاری از نخبگان کشور یا خانهنشین شدند، یا مهاجرت کردند، یا ناچار شدند استعداد خود را در مسیری غیرمرتبط خرج کنند. این اتفاق فقط یک آسیب فردی نیست؛ این یعنی خاموشکردن موتور پیشرفت کشور.
امروز دیگر زمان تعارف گذشته است.
اگر دولت به دنبال عبور واقعی از بحرانهاست، باید رابطه خود با جامعه نخبگانی را از حالت تشریفاتی خارج کند. نخبه نباید فقط برای عکس یادگاری، افتتاحیهها یا تولید بیانیه دعوت شود. نخبه باید در متن تصمیمسازی باشد؛ در اقتصاد، صنعت، فناوری، آموزش، مدیریت بحران، آب، انرژی، فضای مجازی، هوش مصنوعی و حتی حکمرانی اجتماعی.
ما در انجمن ملی نخبگان ایران معتقدیم که ایران هنوز فرصت نجات دارد؛ اما این فرصت ابدی نیست.
کشوری که جوانانش بتوانند در سختترین شرایط موشک بسازند، فناوری تولید کنند، در مسابقات جهانی بدرخشند و شرکتهای دانشبنیان راهاندازی کنند، قطعاً توان حل بحرانهای داخلی را هم دارد؛ به شرط آنکه سد بیاعتمادی و بوروکراسی شکسته شود.
امروز مردم بیش از هر زمان دیگری، نتیجه میخواهند؛ نه شعار. جامعه دیگر با واژههای زیبا قانع نمیشود. هر مسئولی که از «تحول» حرف میزند، باید شجاعت حذف ساختارهای ناکارآمد و میداندادن به نیروهای تازه را هم داشته باشد.
انجمن ملی نخبگان ایران اعلام میکند که آماده است در کنار دولت، استانداران و دستگاههای اجرایی، شبکهای واقعی از نخبگان، متخصصان و نیروهای خلاق کشور را برای حل مسائل ملی فعال کند؛ از بحران آب و انرژی گرفته تا اشتغال، فناوری، آموزش و حکمرانی هوشمند.
اما این همکاری تنها زمانی معنا پیدا میکند که نگاه به نخبگان، از «ویترین» به «قدرت اجرایی» تغییر کند.
امروز دیگر مسئله ایران، کمبود استعداد نیست؛ مسئله، کمبود اعتماد به استعدادهاست.
و اگر این اعتماد شکل بگیرد، همان جوانانی که سالها نادیده گرفته شدند، میتوانند همان «راههای جدیدی» را بسازند که کشور برای عبور از این روزهای سخت به آن نیاز دارد.