پاسخگویی مسئولان/وعده های انتخاباتی
آقای رئیس جمهور، استعفا بدهید!
حداقل به یک وعده خود عمل کنید
آقای پزشکیان!
شما در روزهای انتخابات، در برابر مردم از وعدههایی گفتید که امروز باید درباره سرنوشتشان پاسخگو باشید.
اما مهمتر از همه، یک جمله از شما در ذهن مردم مانده است: اگر نتوانم به وعدههایم عمل کنم، استعفا میدهم.
امروز دیگر زمان شعارهای انتخاباتی نیست. زمان آن رسیده که آن جمله را دوباره به خودتان یادآوری کنید.
مردم امروز با واقعیت زندگی میکنند؛ نه با وعدهها.
با گرانی کالاها، کاهش قدرت خرید، دشواری تأمین مسکن، بیثباتی اقتصادی، نگرانی از آینده و هزاران مسئلهای که هر روز مستقیمتر از قبل به سفره و زندگیشان فشار میآورد.
در چنین شرایطی، مردم حق دارند بپرسند:
-نتیجه آن وعدهها چه شد؟
-کدام وعده عملی شد؟
-کدام برنامه به نتیجه رسید؟
و اگر بخش مهمی از وعدهها محقق نشده، پس تکلیف آن وعده صریح شما درباره استعفا چیست؟
آقای رئیسجمهور؛ مردم حافظه دارند. مردم سخنان مسئولان را میشنوند، به آنها اعتماد میکنند و بر اساس همان وعدهها تصمیم میگیرند.
انتخابات یعنی گرفتن مسئولیت. یعنی وقتی کسی برای رسیدن به بالاترین جایگاه اجرایی کشور از مردم رأی میگیرد، باید بداند که بعد از انتخابات دیگر فقط صاحب یک عنوان نیست؛ پاسخگوی میلیونها شهروند است.
-اگر وعدهای دادهاید، باید برای اجرای آن پاسخ داشته باشید.
-اگر برنامهای داشتهاید، باید گزارش عملکرد ارائه کنید.
-اگر مانعی وجود داشته، باید شفاف به مردم بگویید.
-و اگر خودتان پذیرفتهاید که در صورت ناتوانی در تحقق وعدهها استعفا خواهید داد، نمیتوان امروز آن حرف را فراموش کرد.
مسئولیتپذیری یعنی همین.
نمیشود در زمان انتخابات از مردم رأی خواست و بعد از انتخابات، مطالبه مردم را به «سیاهنمایی»، «تخریب» یا «غیرمنصفانه بودن» تعبیر کرد.
مطالبهگری مردم تخریب نیست.
پرسیدن حق مردم است.
و پرسیدن درباره وعدههای رئیسجمهور، نه بیاحترامی است و نه سیاسیکاری؛ بخشی از حقوق شهروندی و نظارت عمومی بر قدرت است.
آقای پزشکیان!
-اگر وعدهها محقق شدهاند، گزارش شفاف ارائه کنید.
-اگر محقق نشدهاند، صادقانه توضیح دهید چرا.
-اگر برنامهها شکست خوردهاند، مسئولیت بپذیرید.
-و اگر به این نتیجه رسیدهاید که توان اجرای وعدههایی را که با آنها از مردم رأی گرفتید ندارید، پس به همان وعدهای که خودتان دادهاید عمل کنید.
استعفا بدهید.
شاید برای یک مسئول، پذیرش ناتوانی سخت باشد؛ اما برای جامعه، چیزی خطرناکتر از ناتوانی یک مدیر وجود دارد:
اصرار بر ماندن بدون پاسخگویی.
کشور با شعار اداره نمیشود.
با «انشاءالله» اداره نمیشود.
با وعدههای تازه هم مشکلات وعدههای قبلی حل نمیشوند.
کشور به برنامه، تخصص، شفافیت، تصمیم درست و مسئولیتپذیری نیاز دارد.
و اتفاقاً یکی از مهمترین مطالبات نخبگان همین است:
-مدیری که مسئولیت میپذیرد، باید پاسخگو هم باشد.
ما نمیگوییم دولت باید هیچ مشکلی نداشته باشد. ما میگوییم دولت باید درباره مشکلات پاسخ روشن داشته باشد.
ما نمیگوییم همه مشکلات کشور یکشبه حل میشوند. ما میگوییم مردم حق دارند بدانند برای حل آنها چه کردهاید و چه نتیجهای گرفتهاید.
ما نمیگوییم رئیسجمهور جادوگر است. میگوییم رئیسجمهور مسئول است. و مسئولیت بدون پاسخگویی، فقط یک عنوان است.
آقای رئیسجمهور؛ امروز ما وعده جدیدی از شما نمیخواهیم. همان وعده قبلی را به شما یادآوری میکنیم.
شما گفتید اگر نتوانید به وعدههایتان عمل کنید، استعفا میدهید.
پس امروز مطالبه ما روشن است:
اگر به وعدههایتان عمل نکردهاید، استعفا بدهید.
حداقل به یک وعده خود عمل کنید.
انجمن ملی نخبگان ایران :مطالبهگر شفافیت، پاسخگویی و مسئولیتپذیری.